Kids’ Care: Zorg met oog voor de mens in het Kinderziekenhuis
40 jaar HUDERF – Het Kinderziekenhuis zou vandaag niet zijn wat het is zonder de vzw Kids’ Care
Al meer dan 35 jaar zet de vereniging zich samen met de teams in voor de begeleiding van kinderen en hun families, door tal van projecten te ondersteunen die het dagelijks leven in het ziekenhuis concreet verbeteren.
Dankzij haar engagement heeft Kids’ Care mee bijgedragen aan een ziekenhuis waar aandacht voor de mens centraal staat, en waar omgeving, onthaal en welzijn een essentiële plaats innemen naast medische excellentie.
Wanneer het Universitair Kinderziekenhuis Koningin Fabiola (HUDERF) in 1986 zijn deuren opent, betekent dat een belangrijke stap in het Belgische ziekenhuislandschap. Voor het eerst is er een ziekenhuis dat volledig gewijd is aan kinderen en jongeren, van bij de geboorte tot het einde van de adolescentie. Een universitaire, gespecialiseerde en innovatieve structuur.
Maar al snel wordt duidelijk: medische expertise alleen volstaat niet.
In 1991 wordt op initiatief van professor André Kahn een “vriendenvereniging” opgericht. De naam: Les Amis de l'HUDERF, vandaag bekend als Kids’ Care. Hun missie: tussenkomen waar de klassieke zorgstructuren tekortschieten, daar waar de zorg stopt maar de mens centraal blijft staan.
“Het ziekenhuis menselijker maken”
In de jaren 1990 is het doel om de ziekenhuisomgeving warmer en beter afgestemd te maken op kinderen.
De gangen minder kil maken, de wachtzalen minder beangstigend. Ouders begeleiden die vaak onzeker of overrompeld zijn. En vooral: blijven benadrukken dat een kind in het ziekenhuis in de eerste plaats een kind blijft, met nood aan spel, beweging, licht en geruststelling.
De vereniging groeit rond zorgverleners en vrijwilligers die ervan overtuigd zijn dat de kwaliteit van zorg ook afhangt van de omgeving waarin die wordt gegeven.
Een van hen is dr. Philippe Goyens, voorzitter van de vzw en van bij de start betrokken. Als voormalig kinderarts gastro-enterologie en later actief binnen de eenheid voeding en metabolisme, belichaamt hij die langdurige betrokkenheid bij een ziekenhuis in volle evolutie.
“Een kind verzorgen betekent ook zorgen voor alles errond,” vat hij samen.
Aan zijn zijde zet Marguerite Kiekens, projectverantwoordelijke en voormalig verpleegkundige in de pediatrische gastro-enterologie van het HUDERF, haar engagement vandaag verder binnen de vereniging.
Projecten die het verschil maken
De acties van Kids’ Care blijven niet bij intenties.
Muurschilderingen geven kleur aan de gangen. Aquaria zorgen voor rustmomenten vóór een consultatie. Een simulatie-MRI helpt kinderen spelenderwijs een indrukwekkend onderzoek te begrijpen, waardoor angst vermindert en soms zelfs sedatie kan worden vermeden.
De tuin rond de Robert Duboisschool biedt een welgekomen adempauze. De zintuigentuin, meer afgezonderd, wordt soms een plek van rust en bezinning voor families die geconfronteerd worden met de ernst van een ziekte. De speelzone herinnert eraan dat bewegen en spelen ook in het ziekenhuis hun plaats hebben.
Ook zorgen voor de zorgverleners
Het ziekenhuis menselijker maken betekent ook aandacht hebben voor de teams.
Kids’ Care financiert permanente vorming en ondersteunt initiatieven die het welzijn van zorgverleners bevorderen. “Een zorgverlener die zich gesteund en erkend voelt, is er beter voor het kind,” klinkt het binnen de vereniging.
Ook de samenwerking met de Docteurs Zinzins past in die visie. De ziekenhuisclowns brengen humor en lichtheid op de afdelingen, maar komen voor sommige kinderen ook aan huis. Humor wordt zo een waardevol hulpmiddel om spanning te doorbreken en de sfeer te verlichten.
Ook buiten het ziekenhuis blijft Kids’ Care betrokken, onder meer via Globule Home, het team voor thuiszorg en pediatrische palliatieve zorg. Gedurende tien jaar financierde de vereniging het voertuig van het mobiele team, en zo werd de menselijke benadering van zorg ook thuis verdergezet.
Een verhaal dat moet worden doorgegeven
Meer dan 35 jaar na de oprichting is de vereniging uitgegroeid tot een gestructureerde organisatie, zonder haar vrijwillige karakter te verliezen.
De grootste uitdaging vandaag is vernieuwing. Nieuwe generaties vinden die zich willen engageren en dit waardevolle werk willen verderzetten.